Beslag in het strafrecht

In het strafrecht is het de politie die beslag legt namens het openbaar ministerie.

In het strafrecht kunnen de volgende beslagen worden onderscheiden:

• het ‘klassieke’ beslag op voorwerpen voor waarheidsvinding, het aantonen van de omvang van het wederrechtelijk verkregen voordeel, verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer (art. 94 Sv);
• het conservatoir verhaalsbeslag (art. 94a lid 1 en lid 2 Sv) op voorwerpen met als doel het wederrechtelijk verkregen voordeel te elimineren;
• het executoriaal verhaalsbeslag (art. 575 Sv).

Het uitgangspunt dat niet in beslag wordt genomen tenzij één van deze gronden aanwezig is, geldt ook in de zin dat het beslag wordt opgeheven zodra de gronden voor inbeslagneming zijn vervallen. In dat geval dienen de in beslag genomen voorwerpen direct te worden teruggegeven.

Beslag kan in het strafrecht worden gelegd op alle zaken en alle vermogensrechten (art. 33a lid 4 Sr en art. 36e lid 5 Sr). In het strafrecht wordt dit geschaard onder de noemer ‘voorwerpen’.